[...]
Κατά κάποιον τρόπο η πόλη είναι μία μάζα. Μία πορώδης μάζα. Ένας σβόλος με κενά και χαράδρες, με τρύπες, φρέατα,κανάλια και αγωγούς, με κοιλώματα, υπέδαφος και κλειστούς θαλάμους. Κιβώτια γαντζωμένα μεταξύ τους κρεμασμένα ανιχνευτικά, λειτουργούν τελικά, χρησιμεύουν για αποθήκευση κυρίως, περικλείοντας στενά τούς εντοιχισμένουςκατοίκους. Τους τοποθετούν κατά ομάδες, τους διαχωρίζουν, τους δίνουν ένα μέρος να μένουν, όσο περιμένουν.
Κατά κάποιον τρόπο η πόλη είναι ένα απολίθωμα, μία κούφια οργάνωση, ένα αρτηριοσκληρωτικό μανιτάρι τσιμέντου,σε λαβυρινθώδεις διακλαδώσεις, με αδιέξοδα που αναγκάζουν τους προσωρινά παρόντες κατοίκους να αναζητούν.Αυτή η αναζήτηση καταμερίζεται στο οδικό δίκτυο, το δίκτυο των λεωφορείων, το σιδηροδρομικό δίκτυο, μέσα απόκύριες εισόδους προς τις σκάλες, μέσα από ανελκυστήρες, από πλατύσκαλα, και ακόμα πιο πέρα, μέσα από διαδρόμους, τελικά, μέσα από προθαλάμους, στα πίσω δωμάτια, στα δωμάτια όπου κανείς περιμένει.
[...]
Για το τρίτο τεύχος του ΦΡΜΚ.
Μεταφράζει από τα Δανέζικα ολόκληρο τον Πρόλογο ο Θεοφάνης Μελάς.
πηγή: http://dangerfew.blogspot.gr/2014/06/018.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου