ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΠΑΝΚ

Για τα μάτια σας μόνο, μεταφρασμένο στα ελληνικά το μανιφέστο που θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τα άλατα που μαζεύτηκαν στον νιπτήρα σας , την ώρα της απολογίας στην μητέρα σας για το αν θα προκόψετε, τα μαύρα τετραγωνάκια εν γένει, για να μην αναφέρουμε την άποψη σας για τους Crass και την Γενιά του Χάους...

Το Μανιφέστο του CrystalPunk

Ανόργανες Στρατηγικές / Κρυσταλλικές Τακτικές

" Δεν μου αρέσει η αλαζονική φιλοσοφία που στην εμμονή της για επεξήγηση, δεν επιτρέπει κανένα xyz, κανένα σύμβολο να

αντιπροσωπεύει την αχανή Terra Inognita της Γνώσης, τα Γεγονότα και Όργανα του Νου και της ύλης, προορισμένα για τους

μελλοντικούς εξερευνητές."

Samuel Taylor Coleridge

Αυτο-Συνέλευση

Χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση, ενώ διαβάζετε ή βλέπετε τηλεόραση ή πλένετε τα πιάτα ή πίνετε μπύρα ή περιπλανιέστε ή ενώ δεν κάνετε τίποτα απολύτως, μπορεί να συμβεί κάτι που ελευθερώνεται και καταλαμβάνει την καθιερωμένη σας αντίληψη,σαν το πουλί απ' το μηχανικό ρολόι να καταλάβει το ρολόι. Κινείται; Είναι ακίνητο; Είναι αδύνατο να πει κανείς.

Όπως ο νους αυτόματα προσπαθεί να γεμίσει τα κενά όταν είναι αντιμέτωπος με αποσπάσματα μιας μεγαλύτερης σειράς εικόνων έτσι κι αυτό το CrystalPunk μανιφέστο, είναι ένας υπολογισμός κατά προσέγγιση ala Coleridge από ελλιπή δεδομένα που παράγονται απ' τον εγκέφαλό μου στο modus operandi ενός μελλοντικού crystalpunk κινήματος, που θα ταρακουνήσει την πραγματικότητα της συναίνεσης.

Αστεροειδής απ' το Εσώτερο Διάστημα

Στο χτύπημα κάποιας νευρικής ύλης που πλησιάζει το σημείο βρασμού, ένα μαύρο ορθογώνιο εκτινάσσεται σε μία άμορφη αταξία άλλων μαύρων ορθογωνίων: μια σιωπηλή, μικροσκοπική και αφαιρετική έκρηξη, αδύνατον να σταματήσει κι αδύνατον να επιταχυνθεί. Σε ταχύτητα ενός ορθογωνίου την φορά, αυτή η υβριδική εννοιολογική δομή σχηματίζεται μέσα μου, κερδίζοντας αργά αρκετή μάζα ώστε να γίνει απτή αίσθηση.

Αυτές οι εικόνες δεν προκαλούνται από εισβολείς Ετρούσκους Δαίμονες, ούτε είμαι εξαρτημένος σε κάποιο ψυχεδελικό ναρκωτικό- αυτό που βλέπω, αν και το ¨βλέπω¨ δεν είναι η καλύτερη λέξη για να το εκφράσω, είναι ένας αποστρακισμός των συμβολικών αναπαραστάσεων της κρυσταλλικής ανάπτυξης, μελετημένες σε μανιώδης, εξαντλητικές, ολοήμερες συνεδρίες πίσω από μια οθόνη υπολογιστή.

Η Πρώτη Έκλαμψη

Το περσινό καλοκαίρι ενώ δεν έψαχνα για κάτι συγκεκριμένο, έπεσα επάνω σε ένα αντίγραφο του κλασικού επιβιωτιστικού-χίππι βιβλίου " The Last Whole Earth Catalogue", που κάπως κατέληξε στο καλάθι ευκαιριών ενός βιβλιοπωλείου με μεταχειρισμένα, άχρηστο στον ιδιοκτήτη του καταστήματος που ενώ του αρέσει,δεν μπορεί να το πουλήσει στους ηλίθιους πελάτες του. Μαζί με πολλά άλλα καλούδια (μου έρχονται στο μυαλό ένα βιβλίο ονόματι Cybernetic Serendipity και ένα εσκιμώο διάγραμμα από το Xanadu του Ted Nelson) περιείχε και μια εικόνα ενός σπιτικού κρυστάλλου αλατιού ανεπτυγμένο επάνω σε μια κλωστή.

Ήταν τότε που σκέφτηκα ότι το να μεγαλώνεις κρύσταλλα είναι το καινούργιο punk-rock, ότι τα κρύσταλλα είναι για τη μέλλουσα γενιά των κρυσταλλο-πάνκ ότι είναι η ηλεκτρική κιθάρα για τους κοινούς πάνκιδες- το ακόνισμα του σχιστόλιθου, μία γενική επανεκκίνηση της ποπ κουλτούρας.

Οι επαναστάσεις παράγουν μόνο θόρυβο στην αρχή αλλά βαθμιαία κι ενώ ο έλεγχος πάνω στα μέσα συνεχίζει να αυξάνεται, η μουσική αναδύεται-μια μουσική που δεν καταπιάνεται με μια απλή άσκηση ενός στυλ.Το πάνκ επέτρεψε στο ένστικτο να ενισχύσει τους φυσικούς ρυθμούς που ήταν χαμένοι στις επικρατούσες μεγάλες θεωρίες του χτες και την ηγεμονία της καλλιτεχνικής ειδίκευσης.

Η δυνατότητα προγραμματισμού των κρυστάλλων,το χάος που αναπτύσσεται εντός σύνθετων υλικών δομών χωρίς άλλη παρέμβαση, είναι ιδιότητες που θα εξερευνηθούν στους νιπτήρες κουζίνας και στα γκαράζ όλου του κόσμο. Αλλά ο κόσμος των ορυκτών δεν είναι ο μόνος χώρος όπου τα κρύσταλλα με επιθετική αδιαφορία αυτο-οργανώνονται, ακόμη κι ο ίδιος ο νους τραγουδάει την δική του μελωδία όπως ο Thomas Carlyle ανακάλυψε πριν από πολύ καιρό:

"Όπως σε κάποιο χημικό μείγμα, που εξατμίζεται για πολύ ώρα αλλά δεν κρυσταλλώνεται, στιγμιαία ,όταν εισάγεται ένα καλώδιο ή κάποια σταθερή ουσία , η κρυσταλλοποίηση ξεκινάει και γρήγορα προχωράει μέχρι να αναλώσει το όλον.Κάπως έτσι συμβαίνει και στον νου των συγγραφέων... Η μορφή αναδύεται από ένα διάλυμα κενού και από την αποσπασματικότητα.Το όμοιο ενωμένο με το όμοιο σε μια ορισμένη διάταξη.Γρήγορα είτε στη πραγματική όραση και κατοχή είτε σε μια σταθερή λογική ελπίδα, η εικόνα του όλου επιχειρήματος έχει μορφοποιηθεί, τρόπος του λέγειν, σε μια συμπαγή μάζα."

Ρομαντικοποιόντας την Πέτρα

Ο κρύσταλλος είναι ίσως το πιο βαριά φορτωμένο σύμβολο σ' όλη την ιστορία,χρησιμοποιήθηκε από συγγραφείς, προφήτες, ανθρώπους της ιατρικής και ρήτορες όλων τον εποχών για να εκφράσει ένα καθαρό ψυχο-γαιωτικό εκτός-αυτού-του-κόσμου αντικείμενο. Ο Novalis, ποιητής και μελετητής των ορυκτών, υποστήριζε ότι τα κρύσταλλα είναι σκοτεινά, ψυχοφάγα παράσιτα που μεταμορφώνουν την ανθρώπινη καρδιά σε μια νεκρή κρύα πέτρα,μερικοί πιστεύουν ότι είναι μια αποκαλυπτική προειδοποίηση εναντία στα cyborgs.

Το συναίσθημα γίνεται εύκολα κατανοητό,είναι παρολ' αυτά ψεύδος το να αισθανόμαστε κάτι περισσότερο από μια απλή κατάπληξη όταν ακούμε ιστορίες για κάποια ινδιάνικη σέκτα όπου αρνούνται να φάνε οτιδήποτε οργανικό και ως εκ τούτο προτιμάνε να ρουφάνε αμέθυστο για το υπόλοιπο της ζωής τους απ' το να αγγίξουν οργανική ύλη, ακόμη κι αν αυτή είναι ταπεινή όπως η κοπριά μιας σαρανταποδαρούσας.

Οι λατρείες των ορυκτών ανακαλούν μέσα μας τον απόλυτο τρόμο και την αηδία, υπονοώντας την ύπαρξη μιας κρυσταλλο-φοβίας στα βάθη των ενστίκτων μας. Οι Κρυσταλλο-πάνκς προκαλούν τις βασικές συνθήκες της ανθρωπινοτητάς τους.Η περίπτωση μιας ορισμένης μεταφορικής χρήσης του κρυστάλλου, εκείνης του κρυστάλλου ως αντικείμενο της ουτοπικής τελειότητας, ώς καθαρής γεωμετρικο-μοριακής εθνότητας, τις περισσότερες φορές αποδεικνύεται μια χημική μυθοπλασία. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδιότητες των κρυστάλλων είναι η ικανότητα τους να ενσωματώνουν ξένα μόρια. Και τα κρύσταλλα παράγουν θόρυβο, π.χ. όταν ένα ράγισμα κατά τη διάρκεια του στοιβάγματος παραμορφώνει μόνιμα την κανονικότητα της ψηφιδοποίησης.

Το κρύσταλλο ΧΨΖ

Τα κρύσταλλα αναπαράγονται,όχι μέσω της ερμηνείας ενός κώδικα όπως το DNA αλλά αντίθετα με την οργανική αναπαραγωγή,μια ακούσια διαδικασία, έμφυτη στις χημικές ιδιότητες.

Για να καταφέρουν οι κρυσταλ-πάνκ να κατανοήσουν τις δυνάμεις που θα μάθουν να χρησιμοποιούν, γράφτηκαν κάποια προγράμματα για να βοηθήσουν την χαρτογράφηση των λαμπρών βλέψεων των DIY υπόγειων εργαστηρίων ανάπτυξης κρυστάλλων.

Αυτά τα μοντέλα δεν είναι σε καμία περίπτωση ορθές επιστημονικές προσομοιώσεις κρυσταλλοποιήσης, αφού αγνοούν τις διαδικασίες μοριακής ένωσης και όλα αυτά τα σκατά. Οπότε τι βλέπω; Κάθε προσομοίωση ξεκινά στο ν=0 με τους κρυσταλλικούς παράγοντες και τους διαλύτες τους σε καθολική σύγχυση.

Για κάθε βήμα κινούνται οι διπολικές ενώσεις στο σύστημα. Όταν οι κρυσταλλικές οντότητες, που συμβολίζονται από μαύρα τετράγωνα συναντάνε το γένος τους, δεσμεύονται σε ένα κρύσταλλο: ο διαλύτης, που συμβολίζεται με διάφανους κύκλους, σπάει το κρύσταλλο όταν το αγγίξει. Και παραλλαγές πάνω σ' αυτόν τον κανόνα. Σε αυτό το σύμπαν (ν=ν+1) τα διεσπαρμένα κρύσταλλα γεννούν σχήματα που οι διαλυτές δεν μπορούν να διασπάσουν.

Το σύστημα είναι σταθερό όταν όλα τα κρύσταλλα είναι δεσμευμένα και μόνο μια αλλαγή στον κανόνα μπορεί να τα διαλύσει. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του προγράμματος, χρειάζονται ώρες εστιασμένης προσοχής για να διορθωθούν μικρά σφάλματα και όταν αυτό ολοκληρωθεί τότε μπορεί να ξεκινήσει η ακόμη πιο υπομονετική εργασία σύγκρισης των διαφορετικών κανόνων και των αποτελεσμάτων τους. Τα αφύσικα δεδομένα των εικόνων του υπολογιστή έχουν παραμορφώσει τη φυσιολογική μου διαδικασία απομνήμευσης και τώρα πια αυτή η μαύρη ορθογώνια ύλη σφυρίζει μαζί με κάποια φαιά ουσία που μου κάνει τον Χ.Χουντίνι.

Η καταγωγή [του παχνιδιού ] της Ζωής

Η κρυσταλλο-φοβία είναι ένα ειρωνικό φαινόμενο σε σχέση με τη θεωρία του Graham Cairns-Smith (που έγινε ευρύτερα γνωστή στο βιβλίο του "7 στοιχεία της Προέλευσης της Ζωής") η οποία υποστηρίζει ότι οι αρχέγονες μορφές ζωής αναπαραγόντουσαν μέσω κρυστάλλων προτού η εξέλιξη να δώσει τη θέση στο DNA. Το "Παιχνίδι της Ζωής ", το διάσημο πρόγραμμα Conway με την εξαίσια απλοποιημένη αναπαράσταση της οργανικής αναπαραγωγής ακόμη μαγεύει αυτούς που κάποτε το ερωτεύτηκαν : μαύρα ορθογώνια που ζούνε, πεθαίνουν και γεννιούνται σε μια χαρούμενο χορό ενορχηστρωμένα από απλούς κανόνες.

Μία από τις διαβλεπόμενες επιπτώσεις της Ζωής είναι ότι θα έπρεπε να είναι δυνατόν να προγραμματίσει κανείς αυτήν την ορθογώνια μάζα για να γίνει ένα πλήρης λειτουργικός υπολογιστής. Ένα από τα συστατικά για να γίνει εφικτό, είναι να απομονώσεις όλες τις ορθογώνιες διατάξεις που είναι σταθερές, και που για αυτόν τον λόγο μπορούν να γίνουν μέρος μίας αιτιοκρατίας- ένα φτιαγμένο από άνθρωπο σύστημα, ο μικρο-χώρος ως ένα μηχανικό-ορθογώνιο.

Το κρυσταλλο-λογισμικό μου (για να μνημονεύσουμε την beta-έκδοσης κάναμε ένα πάρτυ με πολύ θόρυβο, μεθύσι και ζαχαρωμένων Goethite για ρούφηγμα) δανείζεται από την αισθητική της Ζωής, αλλά η ομοιότητα δεν σταματά στο ΓΠΧ (γραφικό περιβάλλον χρήστη).

Ακόμη και αν παρουσιάζεται μία διαφορετική αφαίρεση της πραγματικότητας , η πραγματικότητα βασισμένη στη αλληλεπίδραση μεταξύ εχθρικών ενώσεων, παρουσιάζει μια ομοιότητα με την τάξη της Ζωής (το πρόγραμμα), καθιστώντας δυνατά τα ίδια gliders , pumps και shooters (ονομασίες σχημάτων που συναντάει κανείς στο game of life).

Η μεγαλύτερη διαφορά υπάρχει στην αυτοργάνωση μεγάλων, ανοιχτών, πυραμιδοειδών κρυστάλλων τέλεια προσαρμοσμένα στο να μην αποκλείουν τον διαλύτη, αλλά όπως θα ερμηνέυατε, να το επεξεργάζονται.

Αυτά τα κρύσταλτρον, (μια λέξη που επελέγη για την ωραία ψευδό-εγκεφαλικό-επιστημονική πατίνα επιστημονικής φαντασίας ), είναι φίλτρα, με εύκολα κατασκευασμένες ειδικές ιδιότητες, όπως να εκπέμπουν ένα παλμό όταν ένα ορισμένο όριο από σωματίδια τα προσπερνάνε.

Ο κρυστάλλινος υπολογιστής μπορεί να προγραμματίζει τον εαυτό του.

Αλγοριθμικά Όνειρα

Θα μπορούσε να υπάρχει μια σύνδεση εδώ με τα όνειρα: ούτως ή άλλως κατά την διάρκεια ενός όνειρο η σκέψη παράγει μια σχετική αντίληψη χωρίς επέμβαση όπως γίνεται στην ανάπτυξη τον κρυστάλλων.

Ξαναδιαβάζοντας την λογοτεχνία σχετική με την αυτόματη γραφή, που είναι γενικά μιλώντας κάτι ανάμεσα σε ενδιαφέρουσα παράδοση και ποιητική θεωρία, ο παραλληλισμός φαίνεται τώρα αυτονόητος .

Η αυτόματη γραφή είναι μια συνειδητή και παραδοξολογική προσπάθεια να βυθιστεί κανείς στο screensaver-mode του μυαλού- αλληλεπιδρώντας απευθείας και αυτό-συνδέοντας την γλώσσα, κρυσταλλοποιόντας την σε χαρτί, λέξεις όπως το Rorschach test, με το παραδοσιακό νόημα να εξατμίζεται όπως το μελάνι βουτηγμένο σε βρεγμένο χαρτί.

Παρά την αμφίβολη αξιοπιστία των τελεστών της, κατά την διάρκεια των συνεδριάσεων αυτόματης γραφής , είναι ενδιαφέρων ότι οι συγγραφείς ποτέ δεν γράφουν την γλώσσα που ομιλούν- πράγματι η γλώσσα δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει καθόλου.

Επισημάνθηκε ότι όλες οι αυτόματες γραφές τείνουν να μοιάζουν μεταξύ τους- και θα μπορούσε να πεις ότι η αιτία είναι ότι όλοι οι εγκέφαλοι υπακούν στην ίδια λογική, όπως όλα τα κρύσταλλα αλατιού περίπου μοιάζουν ίδια, και για την ώρα, υποστηρίζουμε ως μια εννοιολογική προχειρότητα ότι το να μεγαλώνεις κρύσταλλα ισούται με τεκτονική υπνοβασία.

Κρυσταλλοπάνκ Χαρτογραφήσεις και Παρατεθείμενες Πραγματικότητες

Εντός και εκτός οθόνης, σε φυσική και νευρολογική ύλη: το κρύσταλλο δρα ως συναπτικός παράγοντας ενός αυτο-οργανωμένου ελέγχου, αναμιγνύοντας προ-υπαρχόντων αποσπασμάτων του κόσμου- αν μπορείς να τα δεις, είναι επιτυχημένα.

Οι ψευδείς αναμνήσεις μπορούν να αντικατασταθούν από τις γνήσιες, διαχωρισμένες σφαίρες της πραγματικότητας μπορούν να ισοπεδωθούν και να οδηγηθούν σε ένα ομοιόμορφο μέγεθος και να επανασυνδυαστούν σε ένα σύνολο που προϋποτίθεται από τα μέρη του. Ο νους μπορεί να μιμηθεί τους νόμους της φύσης και να τα επανατροφοδοτήσει πίσω σε εσένα.

Οι κρυσταλλοπάνκιδες είναι αυτές οι άγριες ιδιοφυΐες που μαθαίνουν πώς να προγραμματίζεις συγχρόνως μόρια, νευρώνες και πίξελς.

Ακούστε προσεκτικά! Ο νους και η ύλη μπορούν να συντίθεται με ένα θορυβώδη χτύπημα και το κρυσταλλοπάνκ κίνημα είναι εδώ να το αποδείξει, έχουμε κρυσταλλο-πιστόλια και δεν φοβόμαστε να τα χρησιμοποιήσουμε.

Από το site http://www.socialfiction.org/crystalpunk.html

(Μετ. PHRIXOS)