Lawyers call it job. Thieves call it barrier. Cops call it boss, some others call it oppression, others help, others limit and some others just call it unnecessary.
Is it something different for the artists? For the works of art? For the viewer?
Dogma, rule, law, order. A (silly?) experiment for the arts, using the concept of the law, its institution and finally its artistic realization.
Does the work of art have to be liquid? Is music forbidden in the exhibition spaces? Does someone have to cut his nails first in order to produce a work of art?
No one can answer that.
By making rules and obeying blindly to them everything gets simpler and more right and especially when these rules are made and followed by the institutionalizes themselves. It gets though more complex when it comes to the field of fine arts.
Οι δικηγόροι το λενε δουλειά. Οι κλέφτες το λένε εμπόδιο. Οι αστυνομικοί το λένε αφεντικό, άλλοι το λένε καταπίεση, άλλοι βοήθεια, άλλοι όριο και κάποιοι άλλοι το χαρακτηρίζουν απλά περιττό. Για τους καλλιτέχνες είναι κάτι διαφορετικό; για τα έργα τέχνης; για τον θεατή; Δόγμα, κανόνας, νόμος, εντολή.
Ένα (ανόητο;) πείραμα για τις τέχνες με υλικά την έννοια του νόμου, τη θέσπιση του και τελικά, την εικαστική πραγμάτωσή του. Το έργο τέχνης πρέπει να είναι υγρό; Απαγορεύεται η μουσική στους εκθεσιακούς χώρους; Για να κάνει κάποιος ένα έργο τέχνης πρέπει οπωσδήποτε να έχει κόψει τα νύχια του πρώτα; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Όλα γίνονται πιο απλά και σωστότερα με τη θέσπιση κανόνων και την τυφλή υπακοή τους, και ειδικά όταν αυτοί έχουν επιλεγεί και ακολουθούνται από τους ίδιους τους θεσμοθέτες τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου