Brutal form reload

(photos : Arnaud Elfort, Guillaume Schaller)

Στη Γαλλία, οι δήμοι ανέχονται όλο και λιγότερο τους άστεγους (SDF) στο κέντρο της πόλης τους. Βιτρίνες μιας καθημερινής δυστυχίας, οι SDF χαλάνε την αισθητική των Γαλλικών πόλεων. Έτσι, βρέθηκε μια νέα και αποτελεσματική εύρεση για να τους αποτρέψει να οικειοποιηθούν το χώρο: η αναδιαμόρφωση των δημόσιων χώρων έτσι ώστε να γίνει απαγορευτική η οποιαδήποτε «εγκατάσταση» σε αυτούς. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε, η RATP (Δημόσιος Φορέας Συγκοινωνιών του Παρισιού) έχει εξαφανίσει τους πάγκους των σταθμών στο όφελος ατομικών υπερυψωμένων περιστρεφόμενων σκαμνιών. Με τη σειρά τους, άλλοι δημόσιοι οργανισμοί, τράπεζες και εταιρίες υιοθετούν όλο και περισσότερο αυτές τις λύσεις.στο κέντρο των γαλλικών πόλεων θεωρούνται αρκετά «διακριτικές» (! Βλέπε Φωτογραφίες) έτσι ώστε να μην ενοχλούν την ήσυχη συνείδηση των κατοίκων. Aυτές οι πρωτοβουλίες μαρτυρούν την υποβάθμιση των ανθρώπινων σχέσεων και το θρίαμβο του ατομικισμού, καθώς και τη αντίληψη των λύσεων στο πρόβλημα της φτώχειας.Σύμφωνα με Insee (το Γαλλικό Στατιστικών Ερευνών) , η Γαλλία έχει περίπου 100.000 αστέγους και 3,4 εκατομμύρια “ (νέο εύρημα κατηγορίας, στην οποία καταχωρούνται όσοι διαμένουν το πολύ σε 9 τετρ.μέτρα, σε πρόχειρες κατασκευές, σε κέντρα αστέγων, κλπ.)

Les anti-sites : excroissances urbaines anti-SDF se multiplient à Paris (ou ailleurs), et repoussent les démunis vers des zones encore plus inhospitalières.

Cette violence ordonnée, indifférente aux souffrances d’autrui est une réponse silencieuse et paradoxale à l'ultime précarité, en n’améliorant que la qualité de vie des parisiens dérangés par la misère de france.

En réalité, ces initiatives (collectives, privées, publiques), ne participent qu’à la dégradation des relations humaines, et au triomphe égoïste de l’individualisme.

The anti-SDF urban outgrowths multiply in Paris (or elsewhere), and push back the poorest towards zones even more inhospitable. This ordered violence, indifferent to the sufferings of others is a quiet and paradoxical response to the ultimate precariousness, by improving only the quality of life of Parisian disturbed by misery of France. Actually, these initiatives (collective, private, public), take part only in the degradation of the human relations, and the egoistic triumph of individualism.

πηγή : http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1110406 και http://www.flickr.com/photos/7211263@N02/sets/72157602377494963/