Όλοι πια ξέρουν πως δεν πρέπει να κλάνουμε όταν βρισκόμαστε μέσα σε ένα, έστω και μισογεμάτο, λεωφορείο· πως δεν γελάμε όταν έχουμε μια μεγάλη μπουκιά σοκολάτας στο στόμα μας· πως δεν καπνίζουμε στα μούτρα των διπλανών μας, δεν σπρώχνουμε τους άλλους για να τους πάρουμε τη σειρά, δεν τραγουδάμε δυνατά τη νύχτα μέσα στο σπίτι μας, δεν μιλάμε με απρέπεια σ'εναν υπουργό, δεν ξύνουμε τη μύτη μας στο τραπέζι και πως στα κονσέρτα δεν βήχουμε χωρίς χαρτομάντηλο.
Ποιά λοιπόν η διαφορά αυτού που πουλάει φυστίκια, με αυτόν που θαυμάζει τον όγκο τους στην αγορά, ως πρός την σχέση του καθενός με αυτα; Μιλούν την ίδια γλώσσα; Ξέρουν άραγε και οι δύο ότι η έκφραση "πήγα κ' ήρθα" έχει ρίζες στη συνειδητοποίηση του βασικού ρόλου του μουνιού στον κόσμο από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα;
Οφείλουμε να κάνουμε την απόλαυση της ζωής και την τέχνη γενικότερα προσιτή στον κάθε μαλάκα. Φυστίκια. Πρέπει να μεγαλώσει ο αριθμός αυτών που μπορούν να γελάσουν δυνατά πάνω από τρεις φορές τη μέρα. Είναι τόσο δύσκολο να διακρίνει κανείς το χυδαίο χιούμορ των πολιτικών διαφημίσεων ή τις χριστοπαναγίες που παίζουν σε slow motion κάθε Κυριακή μετά από κάποια αποτυχημένη ματαιόδοξη προσπάθεια για επιτυχία, σε ατομικό, και για καύλα, σε κοινωνικό επίπεδο;
Φυστίκια.
Οι πουτάνες θα πεθάνουν και ο ήλιος θα ανατείλει πάλι στη χώρα μας μετά από 2054 χρόνια, όταν μεγαλόψωλοι εθνικόφρονες, παντοτινοί πρωταθλητές και σπορείς απέθαντων γενεών, θα παρελάσουν, φορώντας την εθνική φορεσιά των Βαλκανίων και γεμίζοντας περηφάνια τις Μανάδες των παιδιών τους, στους κεντρικούς δρόμους της πόλης πατώντας πάνω σε στάχτες ομοφυλοφίλων.
Αλλά κάποιοι τους εμποδίζουν.
Η τέχνη δεν χρειάζεται πια.
Υπάρχουν και καλύτερα hobby.
Υπάρχουν ωραιότερα μέρη για να πίνουμε κρασί.
Υπάρχουν καλύτερα μέρη για να ακούμε μπαρούφες, κοτσάνες, χυδαιότητες και κοινοτοπίες.
Υπάρχουν ωραιότερα μέρη για να γεμίσουμε ψίχουλα τα καλοσιδερωμένα, ακροβοπληρωμένα και διαλεχτά μας ρούχα.
Υπάρχουν μεγαλύτερα μέρη για να ειδωθούμε.
Ταγιέρ και σαλβάρι. Φράντζα και μοκασίνια. Εδώ είμαι κι εγω. Κολλητό και βραχιόλι. Φόρμα και crayon. Ύφος και προερωτικά υγρά.
Ο πυχιούχος καλλιτέχνης συνέχισε να ζωγραφίζει. Είχε βάλει πρόγραμμα μεχρι τις 8 να τελειώσει έναν πίνακα γιατί θα άρχιζε μια εκπομπή στην τηλεόραση.
Ο αναγνωρισμένος εύπορος καλλιτέχνης συνέχισε να φτιάχνει το έργο του. Είχε βάλει πρόγραμμα μέχρι τις 8 να τελειώσει γιατί θα είχε επισκέψεις.
Ο φοιτητής καλλιτέχνης έξυσε τ' αρχίδια του.
Και καλά έκανε
Ποιά λοιπόν η διαφορά αυτού που πουλάει φυστίκια, με αυτόν που θαυμάζει τον όγκο τους στην αγορά, ως πρός την σχέση του καθενός με αυτα; Μιλούν την ίδια γλώσσα; Ξέρουν άραγε και οι δύο ότι η έκφραση "πήγα κ' ήρθα" έχει ρίζες στη συνειδητοποίηση του βασικού ρόλου του μουνιού στον κόσμο από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα;
Οφείλουμε να κάνουμε την απόλαυση της ζωής και την τέχνη γενικότερα προσιτή στον κάθε μαλάκα. Φυστίκια. Πρέπει να μεγαλώσει ο αριθμός αυτών που μπορούν να γελάσουν δυνατά πάνω από τρεις φορές τη μέρα. Είναι τόσο δύσκολο να διακρίνει κανείς το χυδαίο χιούμορ των πολιτικών διαφημίσεων ή τις χριστοπαναγίες που παίζουν σε slow motion κάθε Κυριακή μετά από κάποια αποτυχημένη ματαιόδοξη προσπάθεια για επιτυχία, σε ατομικό, και για καύλα, σε κοινωνικό επίπεδο;
Φυστίκια.
Οι πουτάνες θα πεθάνουν και ο ήλιος θα ανατείλει πάλι στη χώρα μας μετά από 2054 χρόνια, όταν μεγαλόψωλοι εθνικόφρονες, παντοτινοί πρωταθλητές και σπορείς απέθαντων γενεών, θα παρελάσουν, φορώντας την εθνική φορεσιά των Βαλκανίων και γεμίζοντας περηφάνια τις Μανάδες των παιδιών τους, στους κεντρικούς δρόμους της πόλης πατώντας πάνω σε στάχτες ομοφυλοφίλων.
Αλλά κάποιοι τους εμποδίζουν.
Η τέχνη δεν χρειάζεται πια.
Υπάρχουν και καλύτερα hobby.
Υπάρχουν ωραιότερα μέρη για να πίνουμε κρασί.
Υπάρχουν καλύτερα μέρη για να ακούμε μπαρούφες, κοτσάνες, χυδαιότητες και κοινοτοπίες.
Υπάρχουν ωραιότερα μέρη για να γεμίσουμε ψίχουλα τα καλοσιδερωμένα, ακροβοπληρωμένα και διαλεχτά μας ρούχα.
Υπάρχουν μεγαλύτερα μέρη για να ειδωθούμε.
Ταγιέρ και σαλβάρι. Φράντζα και μοκασίνια. Εδώ είμαι κι εγω. Κολλητό και βραχιόλι. Φόρμα και crayon. Ύφος και προερωτικά υγρά.
Ο πυχιούχος καλλιτέχνης συνέχισε να ζωγραφίζει. Είχε βάλει πρόγραμμα μεχρι τις 8 να τελειώσει έναν πίνακα γιατί θα άρχιζε μια εκπομπή στην τηλεόραση.
Ο αναγνωρισμένος εύπορος καλλιτέχνης συνέχισε να φτιάχνει το έργο του. Είχε βάλει πρόγραμμα μέχρι τις 8 να τελειώσει γιατί θα είχε επισκέψεις.
Ο φοιτητής καλλιτέχνης έξυσε τ' αρχίδια του.
Και καλά έκανε
1 σχόλιο:
έξυσε τα αρχίδια του και το είπε σε αυτούς και του είπαν μπράβο του μέχρι τις 8 τι θα κάνουμε τώρα?
να μιλήσουμε..ε?
Δημοσίευση σχολίου